Drozki
Zanim przystąpimy do zagospodarowania miejsc przeznaczonych pod uprawę, musimy zabezpieczyć swobodny do nich dostęp, wytyczając oraz budując odpowiednie dróżki i ścieżki. Zazwyczaj wyznacza się w pierwszej kolejności drogę główną od wejścia na działkę do domku lub miejsca wypoczynku. Jest ona najszersza i ze względu na jej zadanie, wykonana solidnie - stanowi trwały element kompozycyjny. Ponieważ właśnie na niej odbywać się będzie największy ruch pieszy i transportowy, powinna być utwardzona i nie podlegająca deformacji pod wpływem zmian aury. Jakie rozwiązanie zastosować na swojej działce? Istnieje szereg propozycji i każda z nich ma swoje zalety, ale i wady. Wystarczy np. wyznaczony pas ziemi (o szerokości od 60 do 120 cm) dość mocno ubić i uformować w taki sposób, aby w przekroju dróżka tworzyła lekkie wygarbienie z dwoma rowkami po bokach. To najprostsze rozwiązanie. Nie zdaje ono jednak egzaminu na gruntach wilgotnych i słabo przepuszczalnych. Łatwo wówczas się deformuje, rozmaka i nie nadaje się zupełnie do transportu (np. bardzo utrudniony jest na takim podłożu przy użyciu taczek). W takim wypadku możemy jednak zastosować wzmocnienia i to przynajmniej na dwa sposoby. Jeśli chcemy utwardzić całą dróżkę, należy w granicach jej powierzchni wybrać ziemię na głębokość ok. 10-15 cm. Tak przygotowane łożysko zasypujemy kilkucentymetrową warstwą podkładową (gruby żwir, kamienie itp.) wyrównujemy ją i wałujemy. Z kolei pokrywamy całość warstwą gliny zmieszanej z piaskiem i również ją silnie wałujemy. Ostatnią warstwą, a zarazem nawierzchnią ścieżki będzie żwir drobnoziarnisty równomiernie rozłożony, również w formie wygarbienia.