Utwardzanie
Nieco łatwiejsze i mniej pracochłonne jest utwardzenie jedynie wierzchołka wygarbienia dróżki na szerokości ok. 35 cm. I tu możliwości rozwiązania są różnorodne, np. ułożenie wąskich płyt betonowych na posypce z piasku i żwiru, wykorzystanie - w miarę możliwości -np. starych podkładów kolejowych itp. Takie utworzenie ścieżki na dróżce ma swoje zalety choćby z tego względu, że uniezależnia prace transportowe od warunków pogodowych. Pamiętajmy, że dróżka wykonana jedynie z utwardzonej ziemi narażona jest nie tylko na wilgoć, ale i bardzo szybko opanowana zostanie przez chwasty. Bardziej kapitałochłonne i zabierające więcej czasu, jednakże znacznie trwalsze w użytkowaniu będzie rozwiązanie polegające na utwardzeniu nawierzchni płytami betonowymi ułożonymi na styk. Przy układaniu na podsypce z piasku warto przyjąć pewien schemat łączenia, albowiem z uwagi na swój charakter taka nawierzchnia jest bardzo widoczna i łatwo może szpecić, zamiast zdobić. Można również zastosować do budowy dróżki odpady z płyt (wtedy układamy je dowolnie), a wolne między nimi przestrzenie obsadzić niskimi płożącymi się roślinami. Takie zestawienie wygląda efektownie, a roślinność zmiękcza szorstką fakturę betonu. Dróżka z płytek może być poszerzona na części swej długości w formę rabaty z roślinami skalnymi. Dla jej upiększenia można wykorzystać kamienie wydobyte z gruntu na naszej działce poprzez ich odpowiednie ułożenie. Jeszcze innym rozwiązaniem jest wybrukowanie nawierzchni za pomocą kloców drewnianych zainpregnowanych bądź zanurzanych w cieczy bitumicznej lub gorącej, rzadkiej smole.